Saturday, 5 April 2014

जोकर.................:)

      उत्तम अशी पुन्हा एकदा जास्त जुनी नाही पण तशी पाहायला गेलात तर नवीनही नाही अशी आठवण घेऊन येतोय....:)
      याला कदाचित एकतर्फी प्रेम म्हणता येईल किंवा नाही सुद्धा....:) हा पण ते तीच कि माझ तेही सांगता येत नाही , कदाचित तसं नसेलही....:)
       प्रगती विद्यालय हि माझी एकुलती एक शाळा, एकुलती एक याकरिता कि तिचा शाळेचा कालावधी दोन शाळांमध्ये विभागला  होता, तिचं नाव जास्मिन( तीच लग्न झालाय त्यामुळे तिचे खरे नाव काय मी सांगू इच्छित नाही
....:)
       आमचा वाढदिवसही एकाच महिन्यातला
, हे मात्र आम्हाला शाळेत असल्यापासून माहित आहे....:) शाळेत ती आणि मी एकामागोमाग आणि एकाच ओळीत बसायचो....:) मस्ती तशी आम्ही जास्त करायचो नाही पण शांत पण कधी बसायचो नाही....:) एका वर्षीच्या होळीच्या दिवशी तिने मी तिच्या अंगावर पाण्याच्या बाटलीला झाकणावर होल करून पिचकारी बनवून तिच्या अंगावर पाणी उडवलं होते....:) तेव्हा तिची प्रतिक्रिया फक्त मजा एवढीच होती, पण आमच्या ग्रुपमधल्या इतर मुलांना हि गोष्ट पटली नाही आणि त्यांनी मला पकडून तिच्यासमोर नेले आणि तिला पाणी उडवायला सांगितले पण तिने तिच्याकडची अख्खी पाण्याची बाटली माझ्या अंगावर रिकामी केली....:) मला थोडासा आधी राग आला होता पण सुरुवात कदाचित मी केली होती त्यामुळे मीही जास्त मनावर घेतली नाही....:), हि गोष्ट सांगायचं महत्त्वाचं कारण म्हणजे साधारणपणे १० वर्षानंतर मला तिच्याकडूनच ऐकायला भेटली ....:) इतक्या वर्षांनी पण या गोष्टीची तिने मला आठवण करून दिली याचा मला खूप हेवा आणि माझ्यासाठी अभिमानही वाटला ....:)
         साधारणपणे दीड वर्षापूर्वी आम्ही पुन्हा एकदा भेटलो होतो
....:) तेव्हा फेसबुक हे असं माध्यम होते कि आपले जुने मित्र-मैत्रीण कदाचित पुन्हा भेटू शकतील ....:) मीही कधीतरी सर्च करायचो....:), कधी भेटलीच नाही...:) तशी खूप साध्या आणि सरळ स्वभावाची होती ती त्यामुळे मला वाटलं तिने अजून फेसबुक नसेल जॉईन केलं....:) आणि एक दिवस असाच सर्च मारता मारता तीच फेसबुकवर प्रोफाईल दिसलं लगेच रिक्वेस्ट पाठवली, नुकताच ओपन केलेलं होतं बहुतेक ....:) फोटो नव्हता, इन्फोर्मेशन पूर्ण नव्हती..., तरीपण रिक्वेस्ट पाठवून ठेवली....:) २-३ दिवसांत तिने रिक्वेस्ट अक्सेप्त केली खूप छान वाटलं...:) मेसेजवर बोलू लागलो...:) शाळेच्या खूप खूप गप्पांमध्ये दोघंही अगदी रात्र-रात्र  काढू लागलो....:) जवळ-जवळ दोन आठवडे आम्ही असं मेसेजवर बोलत होतो....:) आम्ही आमचे नंबर एकमेकांना शेअर केले....:) जवळपास ११ वर्षानंतर आम्ही प्रत्यक्षात बोलणार होतो, ती जॉबला असते असं तिने मला आधीच सांगितलं होतं त्यामुळे मी फोन केल्यावर ती कामात असेल तर असं विचार करून मी फोन नाहीच केला, पण तिला मात्र सरप्राईज द्यायची इच्छा खूप होती त्यामुळे तिनेच फोन केला, पण मी आवाज लगेच ओळखला आणि फोनवर लगेच बोलून गेलो," बोल जास्मिन "....:)
         असेच आम्ही रोज वेळ भेटेल तेव्हा बोलू लागलो, आमच्या इतर मित्र
-मैत्रींची चौकशी, चाललेली लाईफ याबद्दल चर्चा  इतर सगळं काही बोलायचो आम्ही , एके दिवशी तिने मला विचारलं कोणी गर्लफ्रेंड वगैरे आहे का तुझी, मी तसं पाहायला गेल तर तेवढ्या बाबतीत सावधच होतो, माझी गर्लफ्रेंड नाही असं निखळ आणि खर खर सांगून टाकलं....:), सोबत फक्त आवडायची एक मुलगी पण मुश्कील आहे असंही सांगून टाकलं......:), साहजिकच मीपण त्याउलट तिला विचारलं असता तिने सांगितलं कि माझ्या घरी लवमैरीज ला परमिशन नाहीये त्यामुळे मी असं काही विचारही नाही करत....:) हे ऐकून मलाही खूप छान वाटलं कि एकतरी मुलगी आहे अशी कि ती असं विचार करतेय, थोडंस मीही मग जरा विषयांतर करत तिला विचारलं तुला कोणी आवडत का तरी....;)
खूप उशीर झालाय असं बोलून हि गोष्ट तिने टाळली, मीही जास्त उत्सुक न होता त्या दिवशी चैटिंग थांबवून झोपुन गेलो
....:)
       नंतर दोन
-तीन दिवसांनी मी बोलता बोलता तिला विचारले लग्न कधी करतेस...;) तिने जरा सिरिअस होत होत मला सांगितलं मलापण शाळेत असताना एक मुलगा आवडायचा....:) मी तिला विचारलं मग आधी का नाही म्हणालीस, तर सरळ सरळ मला म्हणाली तुझ्यावर पूर्ण विश्वास आला नव्हता, आता विश्वास वाटतोय....:) तिच्या या झंपक कल्पनेने मी तेव्हा चंपक ठरलो होतो....:) काय माहित कुणास ठाऊक माझ मन थोडंस नाराज झालं होतं कारण आमचा अगदी जवळचा मित्र प्रतिक तिला खूप लाईक करायचा, हे तिलाही माहित होतं आणि आम्हा सगळ्यांना सुद्धा माहित होतं, मला वाटायला लागलं तिला सुद्धा तोच आवडत असावा....:) थोडी डेरींग करून मी तिला विचारलं....:) तिने मला तूच ओळख म्हणून सांगितलं, मी आपला शहाणपणा करत सगळ्यांची एक एक नावं घेत होतो अन ती नाही नाही म्हणत होती....;) सगळ्यात शेवटी मी प्रतीकच नाव घेतलं आणि माझाच जीव वर खाली होऊ लागला, ती म्हणाली मला माहित आहे त्याला मी आवडायचे पण तो पण नाही दोन दिवसांचा टाईम घे आणि ओळखून दाखव.....:) त्यानंतर तिचा आणि माझा दोन-तीन दिवस कॉन्तैक्ट्च होत नव्हता सारखा मोबाईल चेक करायचो पण नाही, ४ दिवसांनी रात्री १ वाजता तिचा मेसेज आला वसईला काकांकडे आलीये त्यामुळे कॉन्तैक्त नाही करता आलं....:) बोलता बोलता मी तिला विचारलं आता सांग मी हरलो, मला नाही ओळखता आलं कोण तुला आवडायचं ते....:) तर ती लगेच खरच नाही ओळखलस का, उलट-सुलट मलाच प्रश्न विचारायला लागली.... हो नाही हो नाही  करत करत तिच्या प्रश्नांची उत्तरे देऊन मीच शांत झालो....:) मग तिने अचानक विचारलं सांगु का कोण ते.....:) मी फक्त हो म्हणालो ..... अन ती म्हणाली अरे वेड्या तूच आहेस तो.....:) मी जाम शॉक झालो, मनात विचार केला हि एवढी देखणी, नाजूक पोरगी आणि मी आवडलो हिला......:) नंतर मला वाटलं हि माझी मस्करी करतेय....:) पण तसं काहीच नव्हत ती अजून सिरिअस होऊन मला बोलू लागली कि," खरंच मला अजून पण तू खूप आवडतो पण बोलायला भीती वाटायची, तुझी वाट पाहून म्हटलं तू काय बोलायचं नाहीस मीच बोलून टाकते....:)" ती बोलत होती अन मी ऐकत होतो....:) तरीही मी जरा भाव खात अग पण इतक्या लगेच निर्णय घ्यायचा म्हणजे मला भीती वाटतेय, तर म्हणाली मी काही तुला फोर्स करणार नाही तू जरी नाही म्हणालास आता तरी मला वाईट वाटणार नाही उलट मी माझ मन मोकळ केल्याच समाधान तरी राहिल....:) असं बोलल्यावर मी लगेच सावध होवून तिला म्हणालो अग तसं नाही मला पण तू तेवढीच आवडायचीस आणि आवडतेस....:) खरंच असं म्हणून तीही खुश झाली....:)
         इथून आमच्या प्रेमाला सुरुवात झाली
....:) हा पण आमच प्रेम हे फक्त फोन च्या माध्यमातूनच होतं.....:) तरी पण तिला मनातून भीती वाटायची, घरातून साथ भेटणार नाही याची खात्री तिला होतीच....:) तशी खूप समजूतदार आणि थोडी हळवी पण होती ती.....:) तिच्या हळव्या स्वभावामुळे मलाही भीती वाटायची ती आपल्यासोबत राहिल कि नाही आयुष्यभर....:( आणि तीच नेमकं हेच व्हायचं मी पण तिला कधी फोर्स नाही केला....:) मी तिला भेटूयात असं बोललो तर तिला जॉब मुळे जमत नव्हत...:) एक दिवस मी तिला फिरायल जाउयात का असं विचारलं  ती म्हणाली कुठे अन मी मुर्खासारखा बोलून गेलो 'अक्सा बीच'....:) मुळात मी तिकडे कधीच गेलो नव्हतो, नंतर बीचची माहिती काढली तेव्हा जर कसातरी वाटलं....:) पण तिने तेव्हा नकार दिला थोडं वाईट वाटलं पण तिने एक्स्प्लेन करून सांगितलं कोणी बघितलं तर बाहेर येन वगैरे वगैरे...:) मी तसा बालिश बुद्धीच होतो त्यावेळेस मी पण अगदी समजून घेतलं तिला...:) पण हि एक चांगली गोष्ट झाली.....:) तिच्या घरी लग्नाच वातावरण सुरु झालं होतं त्याकाळात....:) तिच्यासाठी स्थळे यात होती, ती पण समजून होती कि आपलं लग्न होणे शक्य नाही, मुळात ती आधीपासूनच लवमैरीज च्या विरोधात होती.....:) माझ्याजवळ प्रेम व्यक्त केल्यापासून अवघ्या चौथ्या दिवशी तिने मला समजवायला सुरुवात केली....:) मीही तिला त्रास होऊ नये म्हणून तीच म्हणन फक्त ऐकून घेतलं....:)
          तिने मला समजावताना सांगितलेली काही हि लक्षात राहिलेली तिची वाक्ये:

१
. आपण आपल्या घरात्ल्यांचाच जास्त विचार करूयात...:)
२
. तू समजूतदार आहेस आणि खूप शांत सुद्धा....:)
३
. मी आयुष्यभर तुला विसरणार नाही.....:०

      आता काय बोलू हिला आणि माझ्या मनाला असाच फक्त कायमस्वरूपी मी विचार करत राहिलो
.....:) ( जोकर झालाय माझा )

                            आबासाहेब....:)
                      ( कुमार विश्वासराव मांढरे )